Hoogveen is voedselarm veen dat boven het grondwaterniveau groeit en gevoed wordt door regenwater. Van de ooit uitgestrekte hoogveengebieden in Nederland rest niet meer dan een paar sterk aangetaste restanten zoals het Fochtelooerveen of het Bargerveen. Natuurbeheerders spannen zich in het hoogveen te herstellen.

Het lukt hen inmiddels weer er veenmos te laten groeien, maar voor echt herstel is meer nodig, zo blijkt uit het rapport 'Duurzaam herstel van hoogveenlandschappen'. Vakblad VBNL besteedt er aandacht aan in het artikel 'Werken aan duurzaam herstel van hoogveenlandschappen'.

Herstel hoogveenkern

Voor het herstel van hoogveen is het nodig dat er kleine kernen van actief hoogveen zijn waarbij een gezonde toplaag van veenmossen aanwezig is. Als de omstandigheden goed zijn, kunnen die kernen samengroeien tot een grotere, meer robuuste hoogveenkern.

Een probleem is dat veel hoogveenreservaten nu in leven worden gehouden door compartimentering. Door dammetjes wordt het water hoog gehouden, maar de peilverschillen tussen die compartimenten belemmeren de uitgroei van het hoogveen tot een hoogveenkern. Die compartimentering is daarom geen oplossing voor de lange termijn.

Bufferzones

Maar daarmee doe je nog niet genoeg. Ook in de omgeving van het hoogveen zul je herstelmaatregelen moeten uitvoeren. Zo moet er een bufferzonde komen die het waterverlies uit het reservaat kan beperken. Daarnaast kunnen die overgangszones zorgen voor een buffer tussen de voedselrijke droge landbouw en de voedselarme natte natuur.

Soortenrijk

Om de kansen voor de ontwikkeling van soortenrijke overgangszones te creëren is het belangrijk een goede analyse te maken van de ecologische en en geohydrologische situatie van het gebied. Wat is de bodem- en waterkwaliteit? Welke flora en fauna is aanwezig? Bij herstel op voormalige landbouwgronden zal vaak iets moeten gebeuren om de fosfaatvoorraad in de grond omlaag te brengen.

(Bron foto: Pixabay)

Herstel van het hoogveen